Informacje podprogowe w utworach Aphex Twin

Muzykę można wyrażać nie tylko za pomocą dźwięku. Doskonałym przykładem może być mocno kontrowersyjny artysta eksperymentalnej muzyki elektronicznej Aphex Twin - autor utworu Windowlicker. Autor poszedł duży krok naprzód w dziedzinie produkcji dźwięku na nośnikach audiowizualnych. Aphex potrafi ukryć w dźwięku wizualne informacje podprogowe. Zaskakujące. Poniżej instrukcja jak odczytać jego dźwięk.

Uruchamiamy utwór Windowlicker (#2) przez spektograf i przeglądamy dźwięk w postaci fali. W końcowych fazach utworu z powstałej fali ukazuje się wizerunek planety Ziemii, a po niej twarz demona. Aby móc samemu to sprawdzić należy zgrać ścieżkę audio Windowlicker z płyty CD programem CDex (nadaje się idealnie do tego celu). Wydobycie całej ścieżki nie jest konieczne, ponieważ "twarz" znajduje się na samym końcu utworu, zaczynając od 5:27 minuty przez około 10 sekund. Są również inne ukryte obrazy na tej płycie (m.in. na końcu pierwszego utworu z płyty), ale "twarz" jest zdecydowanie najbardziej ekscytującym zjawiskiem.  Należy pamiętać, że przez spektograf najlepiej jest puścić ścieżkę w WAV, gdyż format mp3 ze względu na kompresję nie jest dobry do tego celu). Ku mojemu zdumieniu, trik działał i już po chwili widziałem twarz demona.

W jaki sposób Aphex Twin umieścił obraz twarzy w dźwięku?
Zajmijmy się dokładniej tym zjawiskiem. Pobawmy się ustawieniami spektografu, podkręćmy trochę częstotliwość i co widzimy? Okazuje się, że "twarz" została nałożona nie z linearną skalą częstotliwości (co jest podstawową budową dźwięku) a skalą logarytmiczną!

Długo się zastanawiałem nad tym zjawiskiem. Siedziałem zapatrzony w ekran monitora z niedowierzaniem. Dowiedziałem się, że takie efekty można osiągnąć używając profesjonalnego software'u zwanym Coagula (pod Windows), który mógłby przekształcić jakiś obraz do fali dźwiękowej z minimalnym wysiłkiem. Aphex Twin użył także programu Metasynth (na komputerze Mac), aby stworzyć tenże  efekt twarzy.