Adam Green - Minor Love

Szósty solowy album dawnego członka kontrowersyjnej formacji Mouldy Peaches, to - w przeciwieństwie do bogato zorkiestrowanego "Sixes & Sevens" (2008) - płyta bardziej osobista i utrzymana w stylistyce lo-fi.

Być może Green tym razem pragnął dać więcej przestrzeni dla swego ciekawego głosu, wibrującego barytonu, który budził skojarzenia tak z Leonardem Cohenem, jak i Scottem Walkerem. Być może chciał też nagrać płytę bardziej intymną, przystępną i komunikatywną, aby zdobyć szerszą publiczność, ale też choćby częściowo zneutralizować obiegowe opinie o jego arogancji, ekscentryczności czy nawet mizoginizmie. Jeśli takie były rzeczywiście jego intencje podczas nagrywania ?Minor Love", to cel został osiągnięty. Z małą pomocą przyjaciól z Little Joy i Megapuss oraz brata Joela, Green stworzył urzekający muzycznie album, który w sposób nadzwyczaj wyrafinowany - i nie trącący irytującą nostalgią czy cokolwiek nieświeżą myszką - odwołuje się w dużej części do stylów muzycznych Tin Pan Alley, popowych ballad z lat 50. i 60., ale też folku, country i rocka, w których można usłyszeć echa staroświeckiego, music-hallowego crooningu (?Bathing Birds"), Cohena w wodewilowej omaście (?Breaking Locks"), Phila Spectora i jego dziewczęcych grup (?What Makes Him Act So Bad"), Boba Dylana z okresu ?Blonde On Blonde" (?Cigarette Burns Forever") czy dawnych funkujących soundtracków z seriali telewizyjnych (?Lockout"). Te porównania nie wyczerpują długiej listy odniesień muzycznych, w jakie obfituje ?Minor Love".

Można się nimi rozkoszować bez końca, ale co najważniejsze, nie ma na płycie żadnych przytłaczających erudycyjnych fajerwerków, piosenki brzmią lekko i naturalnie, melodie są ponadczasowe, a urody przydaje im raczej dotąd z Greenem nie kojarzona aura łagodnej melancholii.